03.02

W szkole było ok :) Jutro miałam mieć 3 lekcje, bo się nauczycielki pochorowały, ale mam 4, bo się wepchnęła w zastępstwo moja wychowawczyni z matematyką. Wkurza mnie już. Jeszcze ani razu na zwolnieniu nie była. 1 raz przez 3 lata mojej nauki nie było jej w szkole (nie w tym roku szkolnym). Matematykę robimy na każdym zastępstwie i godzinie wychowawczej, a mimo to jesteśmy "4 lekcje do tyłu z materiałem" i wtedy zadaje nam po 30 zadań codziennie, a że nie ma już skąd je brać, to czemu nie ze zbiorków dla STUDENTÓW MATEMATYKI. -.- Nie ogarniam tej baby.

Gorzej było po szkole. Ogarniając się do odrabiania lekcji i ćwiczeń zauważyłam brata z paczką chipsów przy sobie. Moich ulubionych - paprykowych. Tzn kiedyś je lubiłam, a teraz nie powinnam. I skończyłam po nie wiem jakiej ilości (chyba 3-4 garści) jak opróżniłam paczkę. Nawet mnie brat nie powstrzymał. A tak czekałam na jego słowa, że gruba jestem, a znowu jem. Albo na jego marudzenie, że wszystko mu wyżrę. Nic nie powiedział. Jak go potrzebuję, to ma to gdzieś. No i jakoś bym to przebolała, bo może kiedyś tą tonę kalorii spaliłabym, ale po obiedzie jeszcze trafiłam na ciastka owsiane z cukrem. Niby tylko zjadłam 2, ale przecież miałam skończyć z tym "złym żarciem". I nawet nie mogłam iść pobiegać, bo brat mi zabrał psa sprzed nosa i sam z nim poszedł na spacer, a bez tego świra z dopalaczem w d. na smyczy to biegać nie potrafię ;( Póki co rezygnuję z wyzwania nie jedzenia słodyczy. Całe szczęście, że chociaż te przysiady i brzuszki chce mi się jeszcze robić :)
A najgorsze jest to, że w salonie leży jeszcze moja otwarta czekolada mleczna z soboty. Wtedy skończyłam po 2 rządkach, a teraz? Mam nadzieję, że wgl jej nie tknę, chociaż nie wiem, czy wierzyć w takie cuda. Może jak galaretkę sobie zrobię mega rozcieńczoną i ją zjem to mi przejdzie? Oby!

2 miesiące do spokoju - praktyk. Męczą mnie te spojrzenia ludzi w szkole na mnie. Męczą mnie te ciche śmiechy na końcu klasy, które wiem, że nie są skierowane do mnie, ale ja mam wrażenie, że to ze mnie się śmieją. Nie z sylwetki. Chociaż to jest prawdopodobne, ale mam to gdzieś, bo przecież kiedyś będę chuda i wtedy będą mogli te komentarze sobie wsadzić. Ale czuję się tak, jakby śmiali się z mojego zachowania. Jestem przecież cholernym świrem i nie chcę tego zmienić póki jeszcze mogę, bo nie chce mi się. A może mi się tylko wydaje? Może to nie ze mnie się śmieją? Ale ja jednak chyba wolę, żeby to było ze mnie. To mi przynajmniej daje motywację do ćwiczeń.

Od kilku lat planuję iść na studia w kierunku farmacja. Dowiedziałam się, że muszę zdawać biologię i chemię na rozszerzonym, żeby się dostać, a ja planowałam podstawowy. Nie dam rady się na to dostać. A poza tym już nie jestem nawet pewna, czy chcę być aptekarką. Nie wiem co robić. Jak wybrać sobie kierunek, w którym będę w przyszłości pracowała?

Trzymajcie się kochane moje cieplutko! :* Powodzenia :*